![\"the-coliseum-1233932_1920\"](\"https:\/\/krolczasu.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/the-coliseum-1233932_1920-1024x575.jpg\")
\nWracamy do s\u0142omianego zapa\u0142u. W pierwszym artykule na ten temat opisa\u0142em problem ze zbyt du\u017cymi przygotowaniami do w\u0142a\u015bciwego dzia\u0142ania. W tym wpisie porusz\u0119 kilka innych aspekt\u00f3w, kt\u00f3re odpowiadaj\u0105 za szybkie zniech\u0119cenie.
\n<\/p>\n
Mamy do zrealizowania du\u017cy projekt. Czynno\u015b\u0107 ta mo\u017ce nam zaj\u0105\u0107 kilka tygodni lub miesi\u0119cy. Nasze my\u015bli kr\u0105\u017c\u0105 tylko wok\u00f3\u0142 wizji ko\u0144cowego efektu. Wizualizujemy sobie ostateczny wynik. Czujemy eufori\u0119 i dum\u0119. Zabieramy si\u0119 do dzia\u0142ania i pracujemy, pracujemy, pracujemy, pracujemy… Naszego celu jak nie by\u0142o, tak nie ma. Mijaj\u0105 tygodnie i nic. Zaczynamy si\u0119 waha\u0107 czy to ma sens. Jeste\u015bmy przyt\u0142oczeni i pojawia si\u0119 pierwsza frustracja. Coraz mniej wierzymy, \u017ce nam si\u0119 powiedzie. Nasze poczucie w\u0142asnej warto\u015bci zaczyna spada\u0107.<\/p>\n
Z zamierzch\u0142ych czas\u00f3w w ka\u017cdym cz\u0142owieku pozosta\u0142 tzw. gadzi umys\u0142. W du\u017cym skr\u00f3cie, polega to na tym, \u017ce jeste\u015bmy nastawieni do walki lub ucieczki. Je\u015bli nasz przeciwnik (w tym przypadku realizowany cel) wydaje si\u0119 nam by\u0107 do pokonania, walczymy a\u017c do zwyci\u0119stwa. Problem zaczyna si\u0119 wtedy, gdy tracimy wiar\u0119 w wykonanie naszej misji. Umys\u0142 zaczyna rozwa\u017ca\u0107 ucieczk\u0119. Chcemy poczu\u0107 si\u0119 bezpiecznie i odpu\u015bci\u0107.<\/p>\n
Tak w\u0142a\u015bnie si\u0119 dzieje, gdy przeholujemy z naszym celem. Na pocz\u0105tku mieli\u015bmy zapa\u0142 i ch\u0119\u0107 do walki. Brak oczekiwanego efektu zaczyna jednak przechyla\u0107 szal\u0119 w stron\u0119 odwrotu.<\/p>\n
Dlaczego sta\u0142o si\u0119 tak jak opisa\u0142em to powy\u017cej? Nasz cel by\u0142 zbyt odleg\u0142y. Oczywi\u015bcie nie chodzi o to, \u017ceby nie robi\u0107 nic ambitnego. Rozwi\u0105zaniem tej sytuacji jest “poci\u0119cie” ko\u0144cowej wizji na ma\u0142e etapy. Taki “podcel” wyst\u0119puje cz\u0119sto pod nazw\u0105 milestone, czyli kamie\u0144 milowy. Wykonanie go zamyka pewien wa\u017cny etap, ale jest tylko punktem po\u015brednim. Najwa\u017cniejsze jest to, \u017ce my\u015blimy i skupiamy si\u0119 tylko na nim. Jak go osi\u0105gniemy, wyznaczamy kolejny.<\/p>\n
Jestem pewny, \u017ce wiesz o co chodzi, ale pos\u0142u\u017c\u0119 si\u0119 przyk\u0142adem. Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce piszemy ksi\u0105\u017ck\u0119. Zaplanowali\u015bmy a\u017c 20 rozdzia\u0142\u00f3w. Jak si\u0119 pewnie domy\u015blasz, nie chcemy od razu napisa\u0107 ca\u0142o\u015bci. Pierwszym, wa\u017cnym krokiem b\u0119dzie pierwszy rozdzia\u0142. Robimy wszystko, \u017ceby tego dokona\u0107.<\/p>\n
Co nam daje takie podej\u015bcie? Buduje w nas poczucie, \u017ce wiemy i potrafimy zrealizowa\u0107 nasz nadrz\u0119dny cel. Jeste\u015bmy w stanie napisa\u0107 rozdzia\u0142. Teraz tylko wystarczy zrobi\u0107 to jeszcze 19 razy. Dzi\u0119ki tej metodzie mo\u017cemy bada\u0107 nasz post\u0119p i oszacowa\u0107 kiedy sko\u0144czymy.<\/p>\n
Powy\u017cszy przyk\u0142ad przedstawia sytuacj\u0119 w kt\u00f3rej wszystkie etapy takie same. Zasada jest jednak podobna w ka\u017cdym przypadku. Jak budujemy dom to naszymi etapami b\u0119d\u0105: projekt domu, kosztorys, wykopanie fundament\u00f3w, zrobienie fundament\u00f3w, zrobienie pierwszego pi\u0119tra itd. Oczywi\u015bcie ka\u017cd\u0105 z tych czynno\u015bci r\u00f3wnie\u017c mo\u017cna rozbi\u0107 na mniejsze i prostsze elementy.<\/p>\n
Ka\u017cdy kamie\u0144 milowy u\u015bwiadamia nas, \u017ce idziemy w dobrym kierunku. Krok za krokiem. Widzimy progres. Jeste\u015bmy pewni, \u017ce nie kr\u0119cimy si\u0119 w miejscu. Widzimy efekty naszej pracy. Koniec ka\u017cdego etapu to tak\u017ce dobra okazja do nagrodzenia si\u0119 za ci\u0119\u017ck\u0105 prac\u0119. Jest to r\u00f3wnie\u017c dobry moment na wyci\u0105ganie wniosk\u00f3w i ewentualn\u0105 korekt\u0119 naszego planu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wracamy do s\u0142omianego zapa\u0142u. W pierwszym artykule na ten temat opisa\u0142em problem ze zbyt du\u017cymi przygotowaniami do w\u0142a\u015bciwego dzia\u0142ania. W tym wpisie porusz\u0119 kilka innych aspekt\u00f3w, kt\u00f3re odpowiadaj\u0105 za szybkie zniech\u0119cenie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":97,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[4],"tags":[],"yoast_head":"\n